18-20 eylül arasında yapılan rusya parlamento seçimlerinin sonucu aslında hiç sürpriz değildi. zaten kimsenin de sürpriz beklediği yoktu. asıl mesele sandıktan ne çıktığı değil, kremlin'in bu sonucu nasıl bir propagandaya çevireceği. bbc rusya editörü steve rosenberg'in de işaret ettiği gibi putin'in çıkıp "rus halkının büyük çoğunluğu ukrayna'daki özel askeri operasyonu destekliyor" demesi neredeyse kesin. seçim dediğin şey burada bir tercih değil, mevcut politikaya verilmiş toplu onay görüntüsü üretme aracı.
peki bu tabloyu nasıl okumak lazım? rusya'da seçimler yıllardır gerçek bir rekabetin değil, iktidarın meşruiyet tazeleme ritüelinin parçası. muhalefetin büyük kısmı ya sürgünde ya hapiste ya da zaten aday bile olamıyor. dolayısıyla sonuçların önceden belli olması bir kusur değil, sistemin tasarımı gereği. kremlin için önemli olan sandığa katılım oranını yüksek göstermek ve "halk arkamızda" mesajını hem içeriye hem dışarıya verebilmek. bu yüzden seçim sonuçları bir oy sayımından çok, bir algı yönetimi operasyonu gibi çalışıyor.
asıl soru şu: bu tablo rusya içinde ne kadar gerçek bir karşılık buluyor? savaşın uzaması, yaptırımlar ve ekonomik sıkışma halkın bir kısmını yorarken, kremlin bu yorgunluğu bastırmak için seçim sonuçlarını bir tür "bakın herkes aynı fikirde" duvarı olarak kullanacak. yani önümüzdeki günlerde putin'in ağzından çıkacak cümleler sürpriz değil, senaryonun bilinen replikleri olacak. sahne aynı, oyuncular aynı, sadece dekor biraz daha eskiyor. (bkz: rusya ukrayna savaşı)