2016'da 1 dolar 3 lirayken 1 lira 21 sent ediyordu; bugün 1 dolar 47 lira seviyesinde ve 1 liranın değeri 2,1 cente kadar geriledi. Yani sekiz yılda paramızın dolar karşısındaki değeri tam on kat eridi. Bu, yalnızca bir kur hareketi değil; faiz-enflasyon-kur sarmalında ısrarla yanlış tarafta duran bir ekonomi politikasının fatura kesilmiş hâlidir.
Bu tabloda dikkat çeken şey rakamların büyüklüğü değil, alışkanlık hâline gelmesi. Her yeni rekorun ardından "artık dip görüldü" diyenler, bir yıl sonra aynı cümleyi yarısı kadar bir değerle tekrar ediyor. İthal girdiye bağımlı üretim yapısı, döviz kazandırmayan büyüme modeli ve tasarrufu TL'de tutmayı cezalandıran negatif reel faiz sürdükçe bu gidişat bir kader değil, tercihlerin sonucu olarak karşımızda duruyor.
Bir paranın itibarı, arkasındaki üretim ve kurumların güvenilirliğiyle ölçülür. 1 liranın 2,1 cente düşmesi, sadece cebimizdeki paranın değil, geleceğe dair hesap yapabilme kabiliyetimizin de küçülmesi demektir. (bkz: enflasyon) (bkz: politika faizi)