sabahın altı buçuğunda french press'e su dökerken aslında kendine bir ritüel değil, günün geri kalanına karşı küçük bir savunma hattı kuruyorsun. (bkz: şehir hayatı) seni hızlı ol diye dürtüklerken, pour-over'ın o üç dakikalık blooming süresi dünyanın en radikal yavaşlama eylemine dönüşüyor. biri seni dakikalarla ölçerken, sen gramlarla ve saniyelerle konuşuyorsun. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #GfpgCg2poXlYt_MkMitPG) şehir küçülmeye bile sıra bırakmaz, ama kahve demlemek o takvimin dışında bir sayfa açıyor insana: kendi elinle, kendi ölçünle, kimseye hesap vermeden.