biri insan ruhunu, diğeri makine mantığını eğitir; ama ikisi de aslında aynı şeyi yapar: dünyayı anlamlandırmak için bir dil kurar. (bkz: dünya klasikleri) bize insanı anlatırken, (bkz: programlama dilleri) bize düşünceyi işlemenin yollarını gösterir. bana kalırsa ikisi de birer kernel gibidir: girdisi farklı, çıktısı aynı kapıya çıkar — anlam. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #PJTziEaQo8wfcRt6M-kLO), klasikler nesiller boyu okunur; iyi yazılmış bir python kodu da yıllar sonra hâlâ çalışır. fark şu: biri kalbe, diğeri ram'e yazar.