ümit milli takımın ukrayna deplasmanında 2-2'lik skorla play-off biletini kapması, kağıt üstünde "1 puan yetti" diye özetlenen ama sahada öyle olmayan bir hikaye. çünkü ümit millilerde beraberlik yetmesi kavramı, genelde 89. dakikada yediğin golden sonra matematiksel olarak hâlâ turu geçtiğini fark etmekle eşdeğerdir; yani sevinçle panik aynı anda gelir, insan hangi duyguyu yaşayacağını şaşırır. 2-2'lik skor da tam bu ruh halinin sayısal karşılığı: ne tam kazandın ne tam kaybettin, ama iş bitti.
zamanında ümit milliler play-off olayına dair yazdığımız gibi (bkz: #uG-Yvbu6F91LTjb2UjR2F), bu takımın gençlik olmasından mütevellit garip bir sevinç söz konusu. play-off'a kalmak bir başarı mı, yoksa yaş grubu turnuvalarında zaten beklenen bir eşik mi, orası hâlâ tartışmalı. ama şu net: genç takımlarda sonuçtan çok "oyun" konuşulur normalde, burada ise sonucu konuşuyoruz çünkü sonuç direkt bir sonraki turnuvaya kapı açtı. yani işin aslı, skor tabelası bu sefer oyunun önüne geçti.
ukrayna gibi fiziksel ve disiplinli bir takıma karşı deplasmanda 2 gol atıp 1 puan almak, ümit seviyesi için küçümsenecek bir şey değil. ama asıl mesele play-off'ta kimin geleceği: bu yaş grubunda artık "gençlik" bahanesi kalmıyor, çünkü rakipler de aynı yaşta. yani ümit millilerin play-off karnesi, aslında a takımın geleceğine dair en dürüst sinyali verecek. 1 puan yetti diye sevinmek güzel, ama yetmezse ne olacağını da bu takım bize gösterecek.