her olimpiyat dönüşü aynı romanı baştan okuyoruz: madalya gelir, ekranlarda milli gurur dalgası, iki gün sonra halteri de okçuluğu da kimse hatırlamaz; tıpkı bir türlü gerçek olamayan büyülü gerçekçilik gibi, o da sadece dört yılda bir sahneye çıkar.