ofis hayatı klişeleri, sabah 9'da "günaydın" diyen ama aslında kimseye günaydın dilemek istemeyen insanların, akşam 6'da "yarın görüşürüz" derken aslında yarın hiç kimseyi görmek istemediği, kahve molalarının kutsal sayıldığı, toplantıların ise çözüm değil sorun ürettiği bir tiyatro sahnesidir. hepimiz bu oyunun hem oyuncusu hem seyircisiyiz, replikler ezberimizde, kostümler askıda.
edit: gelen uyarıya binaen ofis saatlerini tekrar kontrol ettim, 18:00 yerine 17:00'de kaçanları da eklemek lazımmış, haklısınız.
edit2: gelen uyarıya istinaden baktım, "hepi" yazıp bırakmışım; ayrıca akşam 6 değil 5'te kaçıyoruz, haklısınız.