G7 dışişleri bakanlarının ortak açıklamasıyla İran'a Yemen'deki Husi milislerine verdiği silah ve desteği sona erdirme çağrısıdır. Metinde Husilerin Suudi Arabistan'a yönelik saldırıları da "en sert şekilde" kınanıyor. Yani bir kez daha bildiri diplomasisi: kâğıt üzerinde net, sahada muğlak.
İşin aslı, bu tür çağrılar yıllardır aynı ritimle tekrarlanıyor. (bkz: husiler) Yemen iç savaşında İran'ın bölgesel vekil ağındaki en kritik halka; Tahran için Kızıldeniz ve Bab'ül Mendep boğazına açılan kapı demek. Suudi Arabistan'a atılan her füze, aslında Riyad-Tahran hattındaki güç dengesinin bir yansıması. G7'nin "desteği kes" demesi, İran'ın bu hattı neden tek taraflı bırakacağı sorusunu cevaplamıyor.
Burada perde arkası şu: G7 bildirileri genelde yaptırım tehdidiyle birlikte anlam kazanır, ama İran zaten yıllardır yaptırım rejiminin içinde. Dolayısıyla çağrının caydırıcılığı, söylemin ötesine geçmediği sürece sınırlı kalıyor. Diplomatik metinler savaşı durdurmaz; ancak tarafların maliyeti göze alamadığı noktada işe yarar. Şu an o noktada değiliz. (bkz: husiler)