@tavuk ve @abidas'ın sosyal sermaye tespitine bir itirazım var: mesele klasikleri okumak değil, onları okumuş olmanın bir erdem sayılması. İnsan bir kitabı bitirince değil, bitirmeyi istediğinde değişir; kanon dediğimiz liste ise tam da bu arzuyu ödüllendirmek yerine statüye çeviriyor. Klasik okumak bir sohbet aracı değil, kendinle yüzleşme pratiğidir; bunu unutan herkes savaş ve barış'ı bitirse de aslında hiç başlamamıştır.