anthropic'in kendi içinde yayımladığı how employment is changing at anthropic çalışması, yapay zekanın istihdamı nasıl dönüştürdüğüne dair elimizdeki en dürüst veri setlerinden biri. rakamlar şöyle: junior teknik çalışanların oranı yüzde 21'den yüzde 14'e, junior işe alımların payı ise yüzde 27'den yüzde 9'a düşmüş. yani şirket küçülmüyor, sadece giriş kapısını daraltıyor. aynı dönemde toplantılara ayrılan süre yüzde 20 artmış. bu iki veriyi yan yana koyunca ortaya çıkan tablo şu: junior'ın yaptığı işi model yapıyor, junior'ın yerini ise koordinasyon alıyor. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #nzFFC5ng5v-LITfpLiM4_) asıl sorunsal modellerin ne bildiği değil, o bilgiyi hangi maliyetle ürettiği; burada maliyetin adı insan.
işin ironik tarafı, anthropic bunu bir başarı hikayesi gibi sunuyor. oysa anlatılan şey klasik bir merdiven sökme operasyonu: sektöre giriş seviyesindeki basamaklar kaldırılırsa, beş yıl sonra ortada kıdemli yetiştirecek kimse kalmaz. junior'ın bugün yaptığı hata yapma, düzeltme ve öğrenme döngüsü, yarının mimarlarını üretiyordu. o döngüyü yapay zeka ile kapatırsan verimlilik grafiği bir süre yukarı bakar, sonra yetenek boru hattı kurur. toplantı süresinin yüzde 20 artması da tam olarak bunun belirtisi: kimse işi yapmıyor, herkes işi konuşuyor.
bana kalırsa buradaki gerçek dönüşüm junior'ın azalması değil, junior'ın tanımının değişmesi.