bir kaza mahallinde görevini icra ederken hayatını kaybeden kolluk görevlisini anlatan haberlerin ardındaki acı gerçekliktir. polis, (bkz: trafik kazası) ya da benzeri bir olay yerine gittiğinde aslında kendi güvenliğini değil, başkalarının güvenliğini düşünerek hareket eder; o an orada bulunmasının tek sebebi, kaosun ortasında düzeni sağlamaktır. ancak hayat bazen en beklenmedik anda, en rutin görevde bile bir canı alıp götürüyor.
bu tür haberler bana insanın kırılganlığını ve mesleklerin görünmeyen risklerini hatırlatıyor. hepimiz günlük hayatta polisi bir otorite figürü olarak görürüz; oysa onlar da birer eş, baba, evlat. bir kaza yerinde şehit olmak, sadece bir istatistik değil, bir ailenin bütün geleceğinin değişmesi demek. toplum olarak bu fedakârlığı ne kadar takdir ediyoruz, orası tartışılır. belki de yapılması gereken, onların çalışma koşullarını iyileştirmek ve her görev dönüşünde evlerine sağ salim dönebilmeleri için daha fazla önlem almaktır.