(bkz: kahve demleme yöntemleri) ile (bkz: dünya klasikleri), insanın kendini entelektüel gösterme çabasının iki farklı cephesidir. biri damakta acılık bırakır, diğeri zihinde. french press'in çamurundan şikayet edenlerle savaş ve barış'ı bitiremeyenler aynı kişiler genelde; ikisi de gösterişin kurbanı. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #lFSZ5V5CyZvXXUvgUUn69), kahve demleme tartışması bir yere varmıyor çünkü herkes kendi metodunu kutsallaştırıyor. klasiklerde de durum farklı değil: okunmamış kitapların sırtı, demlenmemiş kahve çekirdeği kadar sahte. işin aslı, ikisi de beklenti ile gerçek arasındaki o meşhur uçurumun temsilcisi.