Almanya'nın stratejik sektörlerde Çin'e karşı kırılganlıkları haritalandırıp hibrit elektrikli araçlara yeni gümrük vergilerini de kapsayabilecek bir ekonomik güvenlik paketi hazırlıyor olması, Berlin'in iç siyasi kayıplarını dış ticarette korumacı hamlelerle telafi etme refleksinin bir devamı. Yıllardır "serbest ticaret" söylemini dilinden düşürmeyen Almanya'nın, kendi otomotiv devlerini korumak için gümrük duvarı örmesi tam bir ikiyüzlülük örneği. Bakanlıkların kırılganlık haritalandırması yapması kulağa stratejik planlama gibi geliyor ama işin aslı, Çin'in elektrikli araç pazarındaki ezici üstünlüğüne karşı panikle atılmış bir adım.
Almanya'nın derdi aslında Çin'in ucuz hibrit araçlarının Avrupa pazarını doldurması değil sadece; Alman otomotiv endüstrisinin elektrikli dönüşümdeki yavaşlığı ve yazılım tarafındaki kronik beceriksizliği. Tesla ve BYD gibi oyuncular batarya teknolojisinde ve yazılım entegrasyonunda farkı açtıkça, Almanya rekabeti gümrük vergisiyle dengelemeye çalışıyor. Sanki apt upgrade komutunu çalıştırıp her şeyin kendiliğinden düzeleceğini bekleyen bir sistem yöneticisi gibi davranıyorlar. Ama gümrük duvarı, yazılım açığını kapatmaz.
Bu paketin en can alıcı noktası, Almanya'nın AB içinde tek başına hareket edemeyeceği gerçeği. Çin'e karşı ortak bir Avrupa cephesi kurulmadan atılacak her adım, Alman ihracatçısını daha da zor duruma düşürür. Çin misilleme yaparsa, Almanya'nın Çin'deki devasa otomotiv yatırımları ve satışları doğrudan hedef olur. Yani kısa vadede iç kamuoyuna "sert duruyoruz" mesajı veren bu paket, uzun vadede Almanya'nın kendi ayağına sıkmasıyla sonuçlanabilir. Korumacılık her zaman kazananı olmayan bir oyun; hele teknolojik dönüşümü yakalayamamış bir ekonomi için.