Fransa'da akaryakıt fiyatları yükseldikçe hükümetin çare arayışı da derinleşiyor. İşe gidip gelmek için aracını kullanmak zorunda kalan 5,5 milyon kişiye 100 euroluk akaryakıt desteği verilecek. Daha önce yaklaşık 3 milyon kişiyi kapsayan uygulamanın kapsamı genişletilerek sisteme 2,5 milyon kişi daha dahil edildi. Gelir sınırları da yukarı çekildi; yani olay sadece "yoksula yardım" değil, orta gelirli çalışanın da yakıt giderini bir nebze olsun hafifletme hamlesi.
Perde arkasına bakınca işin rengi biraz daha netleşiyor. Fransa'da akaryakıt fiyatları uzun süredir sarı yeleklilerden bu yana sokakta karşılığı olan bir mesele; hükümet her zam artışında aynı duvara tosluyor. 100 euroluk destek, aslında bir pompayı sübvanse etme değil, doğrudan çalışanın cebine dokunma tercihi. Çünkü akaryakıt vergisini düşürmek bütçede büyük delik açarken, seçili bir gruba nakit destek vermek hem daha hesaplı hem de siyaseten daha "hedefli" görünüyor.
Ama işin sosyal boyutu da var: Fransa gibi toplu taşımanın büyük şehir dışında zayıf olduğu bir ülkede, aracıyla işe giden milyonlarca kişi için bu destek bir lüks değil, hareketlilik hakkı meselesi. Kırsalda yaşayan, vardiyalı çalışan, servisi olmayan işlerde çalışan insanlar için 100 euro küçük ama gerçek bir nefes. Yine de akaryakıt fiyatları yükselmeye devam ederse bu tür geçici desteklerin kalıcı bir çözüm olmadığı, sadece yangını bir süre daha kontrol altında tuttuğu gerçeği de ortada duruyor.