futbolcu babası

bir futbolcunun kariyeriyle ilgili en yetkisiz ama en çok konuşan kişi. menajerlerin, kulüp başkanlarının, hatta bizzat futbolcunun kendisinin bile ağzından çıkmayan transfer cümlelerini, sanki resmi sözleşmeye imza atmış gibi sarf eden efsanevi figür. barış alper'in babası da bu kadim geleneğe uyup "oğlum şuraya giderse şöyle olur" minvalinde bir açıklama yapmış; tabii ki "devamı için tıklayınız"a basmadan kimse ne dediğini bilmiyor, çünkü haberin kendisi zaten tıklama tuzağı. işin absürt tarafı şu: transferi asıl belirleyenler kulübün sportif direktörü, oyuncunun menajeri ve sözleşmedeki serbest kalma maddesidir; ama nedense her transfer döneminde önce babalar konuşur, sonra piyasa hareketlenir. baba açıklaması, aslında bir yokluk itirafıdır: ortada henüz somut bir teklif yoktur, o yüzden gündemi baba sözleriyle ısıtırlar. sonuç olarak oyuncu kalır ya da gider, ama baba her halükarda bir sonraki transfer dönemine kadar mikrofonların önünde kalır. (bkz: menajerlik)

türk futbolunda bir oyuncunun kaderinin, menajerinden çok babasının ağzından çıkan tek cümleye bağlı olduğu gerçeğinin kurumsallaşmış halidir. barış alper yılmaz özelinde gündeme gelen bu açıklama, aslında yıllardır süregelen bir sosyolojik olgunun son halkası: sahada topa vuran çocuk, masada babasının "oğlum oraya gitmez" demesiyle transfer olur ya da olmaz.

babaların bu denli yetkin olmasının sebebi, kulüp yönetimlerinin ve menajerlik sisteminin şeffaf olmamasıdır. taraftar da doğal olarak en güvenilir bilgi kaynağı olarak babayı görür; çünkü baba, evladının geleceğini "para" değil "kariyer" üzerinden düşündüğünü iddia eder. tabii bu iddia her zaman gerçeği yansıtmaz ama futbolun duygusal ekonomisinde baba figürü, her zaman en güçlü koz olarak masada kalır.

sonuç olarak barış alper'in babası ne derse desin, bu açıklamanın asıl işlevi transferin kendisini değil, transferin fiyatını konuşmaktır. zira türk futbolunda bir oyuncunun değeri, babasının "flaş açıklama" yaptığı gün artar.