her yıl tekrarlanan, adını 1974'te kıbrıs üzerinde uçarken düşürülen pilot yüzbaşı cengiz topel'den alan tatbikat. bu sene başbakan ünal üstel'in katılımıyla izlenmiş, hatta tatbikat sırasında çalan bir gece ansızın gelebilirim parçasına üstel eşlik edince ortaya "duygulandıran anlar" diye servis edilen bir görüntü çıkmış. kaynak
aslında burada duygulanılacak şey şarkının kendisi değil, o şarkının bir tatbikat sahasında çalınıyor olması. "bir gece ansızın gelebilirim" cümlesi kıbrıs'ta yıllardır bir tehdit değil, bir güvence cümlesi olarak okunur; adanın iki yakası arasındaki o ince, kırılgan dengeyi hatırlatan bir cümle. başbakanın şarkıya eşlik etmesi de bu yüzden samimi ama bir o kadar da yük taşıyan bir kare. zira kıbrıs'ta askeri tatbikat seyretmek hiçbir zaman sadece askeri bir iş olmadı; her zaman siyasi bir mesajın, bir "buradayız" demenin sahnesi oldu.
bana kalırsa asıl mesele, bu tür görüntülerin bize ne hissettirmek istediğiyle değil, gerçekte ne olduğuyla ilgili. bir başbakanın elbette tatbikat izlemesi, elbette bir şarkıya eşlik etmesi normal. ama o şarkıyı bir savaş tatbikatının fonuna yerleştirdiğinizde, duygusallıkla milliyetçilik arasındaki o bildik geçişkenlik devreye giriyor. insan doğası gereği aidiyet arar; siyaset de bu arayışı en kolay bu tür sembollerle besler. gece kuşağında bunu düşününce şunu fark ediyorum: kıbrıs gibi bir yerde barış, en çok o "ansızın gelme" ihtimalinin hiç gerçekleşmemesine bağlı.