her yıl aynı hikaye: yüzlerce oyun ciddi oranlarda indirime giriyor, vitrin yine rengarenk, sepet yine dolu. ama gel gör ki ülkemizdeki kur ve enflasyon ortamında bu indirimler artık "kaçırılmayacak fırsat" değil, "alırsam da oynar mıyım acaba" ikilemine dönüşmüş durumda. eskiden 20 liraya kütüphaneye atılan oyunlar şimdi indirimli haliyle bile maaşın dörtte birini istiyor.
işin komiği, steam'in mevsimlik indirim takvimi hâlâ bir ritüel gibi. sonbahar gelince herkes wishlist'i açıyor, "şu ne kadar düşmüş" diye bakıyor, sonra kapatıp epic'in hâlâ sürdürdüğü tl desteğine yöneliyor. yani platform savaşı bizim lehimize gibi görünse de aslında sadece nereden daha az zararla çıkacağımızı seçiyoruz. daha önce de yazdığım gibi (bkz: #ojUnEiwWjPHS53gMDL8GE), indirim dönemlerinde kütüphaneye eklenip iki saat oynanmayan oyunların ekonomiye katkısı, oyuncunun ruh sağlığına katkısından fazla.