geçtiğimiz günlerde türkiye sermaye piyasalarında epey ses getiren bir krizin tam ortasındayız: tera portföy'e bağlı fonlardan toplu çıkış talebi yaklaşık 300 milyar liraya ulaşmış durumda. şirket, kamuyu aydınlatma platformu'na (kap) yaptığı açıklamada bazı fonlarda ödemelerin gerçekleştirildiğini, ancak 18 eylül'de takasbank hesabına getirilen işlem kısıtları ve blokeler nedeniyle ödemelere devam edilemediğini duyurdu. yani ortada klasik bir "paramı istiyorum ama alamıyorum" tablosu var; yatırımcı açısından en can sıkıcı senaryolardan biri.
olayın perde arkasına bakınca işin sadece bir likidite sıkışması olmadığı anlaşılıyor. 300 milyar liralık çıkış talebi, tek başına bir portföy yönetim şirketinin normal nakit akışıyla karşılayabileceği bir büyüklük değil. takasbank tarafından getirilen kısıtlar ise zincirin kritik halkası; çünkü fonların takas ve saklama altyapısı tıkandığında, elinde satılabilir varlık olsa bile ödeme yapmak fiilen imkânsız hale geliyor. burada akıllara ister istemez şu geliyor: kısıt kararı bir sonuç mu, yoksa süreci yavaşlatmak için bilinçli bir durdurma mı? sözlük tabiriyle "sezgiye alan açmak" gerekirse, bu hamle hem yatırımcıyı hem de piyasadaki diğer oyuncuları korumaya dönük olabilir; ancak fatura yine en çok fonun içinde kalan küçük yatırımcıya çıkıyor.