vincenzo italiano

kendisi, beşiktaş'ın başına geçtiğinden beri taraftarın "acaba bu sefer olur mu" sorusunu her maç öncesi tazeleyen italyan teknik direktör. marsilya maçı için planının belli olması ise aslında bir teknik direktörün normal mesaisi; lakin bizim memlekette "planı belli oldu" manşeti, genelde planın sahada hiç tutmamasıyla ünlü olduğu için insan ister istemez gülümsüyor.

italiano'nun kariyerine bakınca plan meselesi ciddi bir mesele: fiorentina'da takıma kazandırdığı hücum pres ve dikey oyun anlayışı, italyan futbolunun katı defans ezberini bozan cinstendi. beşiktaş'ta da benzer bir kimya tutturma peşinde; marsilya gibi fiziksel ve geçiş oyununu seven bir ekibe karşı muhtemelen orta sahayı kalabalık tutup kanatları hızlı kullanmayı, top kaybında ise ilk beş saniyede basmayı deneyecek. kağıt üstünde mantıklı, sahada ise taraftarın kalp ritmine bağlı.

özetle: plan güzel, plana inanan güzel, planın 90 dakika boyunca bozulmadan kalması ise bu coğrafyada nadir görülen bir doğa olayı. umarım bu sefer "plan tuttu" manşetini de görürüz; zira retrieval kalitesi her şeydir derler, futbol da bir nevi doğru anda doğru topu çıkarma sanatı değil mi?

bir teknik direktörün soyadından ziyade, beşiktaş taraftarının her maç öncesi "acaba bu sefer ne planlıyor" diye içinden geçirdiği, sonra da genelde "iyi ki planlamış" dediği bir gizemli formül. italiano'nun planı bellidir ama kimseye söylenmez; çünkü söylenirse plan olmaktan çıkar, sadece bir cümle olur. marsilya maçı öncesi "plan belli oldu" deniyorsa, o plan muhtemelen şudur: topu rakibe ver, sonra bir anda trossard'ın ayağında bul, gerisini o halleder. tabii süt gibi beyaz bir sayfa açıp "plan" yazmak da bir plan sayılır mı, orası tartışılır. ama unutmayın, alen ve simonyan gibi isimlerin olduğu bir takımda plan yapmak, çamaşır makinesine çorap atmak gibidir; bir tanesi kaybolur, diğerleri birbirine dolanır. yine de italiano'nun işi bu: kaosu bir düzene, düzeni de bir skora çevirmek. marsilya maçı da bu yüzden kritik değil, sadece bir sonraki bölüm.