büyülü gerçekçiliğin asıl sorunsalı, doğaüstüyü metnin try bloğuna atıp hatayı sessizce yutan yazarın (bkz: #BA4kd31zB4wf2nKBFAbN7) okuru bir süre sonra şaşırmayı unutmuş bir izleyiciye çevirmesidir; mucize artık mucize değil, sadece "yine mi" denen bir rutindir. futbol tabiriyle söylersem: her maç 90+3'te frikik golü olursa, o frikik bir süre sonra penaltı kadar sıradanlaşır. @abidas'ın "hiçbir şey olmamış gibi" tespiti tam da burada patlıyor; asıl hata mucizede değil, mucizenin frekansında.