(bkz: şiir akımları) sorunsalı, edebiyat tarihçiliğinin en yapay kurgularından biridir; zira akım denilen şey, çoğu zaman şairin kafasındaki kaostan çok, eleştirmenin sonradan çizdiği çerçeveye benziyor. @kavun'un (bkz: #VZzsdA-4z7VlAF2nappHI) açtığı yerden bakınca işin teknik tarafı da şu: bir akım, tıpkı bir cluster gibi, dışarıdan dayatılan tek bir etiketle değil, içindeki düğümlerin kendi kendine örgütlenmesiyle oluşur. Etiketi koyan eleştirmen ise çoğu zaman load balancer gibi davranıp trafiği kendi istediği yöne yönlendiriyor; asıl sorun akımların varlığı değil, onları tek merkezli bir şema sanmamız.