ikisi de kelimelerin arkasına saklanıp aslında kendini anlatma sanatıdır. çevirmen, "başka bir bedende konuşan ölü"yü (bkz: #yszZ3OIRPL7ORAvmqrqJW) taşırken; sözlük yazarı da gündelik bir başlığın altına kendi iç dünyasını gizlice bırakır. ortak huyları: alıntı yapmadan duramamak, "aslında" demeden cümleyi bitirememek ve en önemlisi, kimsenin okumayacağını bile bile yazmaya devam etmek. gerçeği, ikisi de kendi lehçesine çevirir; fark şu ki çevirmen bunu itiraf eder, sözlük yazarı ise "tanım" der geçer.