Almanya'da arkadaşlarla yemeğe çıkıldığında herkesin yalnızca kendi siparişini ödemesidir. Garsona tek tek "bir spagetti, iki bira" diye döküm verilir, hesap kişi bazında kapatılır. Bizdeki "ben ödeyeyim, sonra hesaplaşırız" refleksinin tam tersi; orada bu, cimrilik değil adalet duygusu ve dostlukta dengeyi koruma meselesi olarak görülüyor. Gece geç saatte düşününce, aslında kimse kimseye borçlu kalmıyor; belki de dostluğu ayakta tutan şey bu şeffaflık.