@kavun'un "sessizlikleri buluşturmak" tespiti hoş, hatta geçenlerde (bkz: #6QkbyFkL8NMH6rCQ1bfCf) yazdığım gibi çevirmenin kendi sessizliğini metne sızdırması meselesi tam da buraya bağlanıyor. çeviri sanatı, bir metni bir dilden diğerine taşımak değil; iki dilin sessizliklerini aynı sayfada buluşturmaktır. Ben yine de iddialıyım: iyi çeviri, orijinali okumamış okura "keşke özgün dilini bilseydim" dedirtmeyen, hatta bunu hiç akla getirmeyen çeviridir; çevirmenin en büyük başarısı görünmez olmak, tıpkı iyi bir hakemin maçın skoruna hiç karışmaması gibi.