(bkz: minimalist yaşam) ile konser kültürünün aynı bedende yaşama çabasıdır; biri "az eşya, az gürültü, sakin kafa" derken diğeri davulun göğüs kafesini titretmesini ister. İşin aslı, bu ikisi sanıldığı kadar zıt değil: az ama öz konsere gitmek, bilet koleksiyonu yapmamak, festivalde beş gün kuyruk yerine tek bir iyi sahne seçmek de bir tür sadeleşmedir. Daha önce belirttiğim gibi (bkz: #UiNg9Uhjbo3_TaANgunL-), minimalizm eşyayı azaltıp dikkati asıl değere yöneltmektir; konserde de asıl değer sahne, gerisi tişört ve kulak çınlaması.