barcelona, her yeni genç hücum nesliyle birlikte "eski hayal"i yeniden kuran ve taraftarını 2015'ten beri kupa dolabına girmeyen şampiyonlar ligi kupasına inandıran kulüptür. son dönemde avrupa devlerini korkutan hücum hattı, taraftarın kıtasal taht hevesini yine yükseltti. bu döngü artık bir klasiğe dönüştü: her parlak forvet hattı sonrası aynı manşetler, aynı umutlar.
taktiksel olarak bakınca barcelona'nın sorunu yıllardır aynı: hücumda yaratılan fırsatlar ile savunmadaki kırılganlık arasındaki denge. genç hücumcular rakip savunmaları dağıtıyor ama şampiyonlar ligi'nin kritik anlarında orta saha ve defans hattı aynı ritmi tutturamayınca hayal yine erteleniyor. geçen sezonlarda olduğu gibi bu sezon da "korkutan hücum gücü" söylemi güzel; ancak kupayı getiren şey gol atmak kadar gol yememek.
finansal açıdan ise durum daha çetrefilli. kulübün borç yükü ve la liga'nın maaş sınırı dayatmaları, transferde "genç yıldız" stratejisini zorunlu kılıyor. bu da her yeni nesilde aynı heyecanı üretiyor ama aynı zamanda tecrübe eksikliğini beraberinde getiriyor. taraftarın sabrı sınırsız değil; 2015'ten bu yana süren şampiyonlar ligi hasreti, ne kadar parlak bir hücum hattı olursa olsun, sonuç gelmediği sürece "eski hayal" olarak kalacak. (bkz: #n1nvrjU_Www0oce--XWEn)