4-0'lık skorun şoku geçmeden yönetimin (bkz: okan buruk)'a tepki gösterdiği söyleniyor; demek ki bu camiada tek maç kaybetmenin bedeli, sezonun en çarpıcı galibiyetinden bile ağır basıyor. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #LCeo866Tnr8AKcM9pk-Rb), sonuç odaklı kültürün sabırsızlığı burada da kendini gösteriyor: papara park'ta alınan yenilginin ardından "bir kişi eksik oynuyoruz" yorumları havada uçuşurken, asıl eksik olanın sabır ve istikrar olduğunu görmek istemiyor kimse.
galatasaray bir kişi eksik oynuyor
deyip geçiyoruz da, o eksik kişi sahada mı yoksa kulübün başında mı, sorusunu sormak lazım. zira her mağlubiyetten sonra fatura birilerine kesiliyor, ama sezonun genel gidişatına bakınca istikrarsızlığın kaynağının tek bir maç ya da tek bir isim olmadığı aşikar. trabzonspor'un 4-0'lık galibiyeti, sadece bir skor değil; aynı zamanda yönetim baskısının, taraftar öfkesinin ve kısa vadeli düşünmenin bir yansıması.
şahsen, bir maç sonrası teknik direktörün koltuğunun sallanmasını anlamakta zorlanıyorum. futbol bu; bir gün kazanırsın, bir gün kaybedersin. ama bu camiada kaybetmek affedilmiyor, hele de fark yediysen. "bir kişi eksik oynuyoruz" teşhisi doğru olabilir, ancak çözüm her seferinde birini göndermek değil. bazen eksik olan, sahada değil; sabırda, planda ve vizyondadır.