waxahatchee ve plains ekibinden tanıdığımız jess williamson'ın altıncı solo albümü a mile south of heaven geçtiğimiz günlerde çıktı. texas ile topanga arasında sıkışmış bir ruh halini anlatan, prodüktör koltuğunda shooter jennings'in oturduğu bu kayıt, outlaw country dediğimiz o dağınık ama bir o kadar da samimi tınıya fazlasıyla oturuyor. yıllar içinde sesine yavaş yavaş sindirdiği o doğal texas aksanı, albümün açılış anlarından itibaren hüzünlü bir pedal steel gitarın üzerinde salınıveriyor.
country camiasında alice coltrane'e gönderme yapan pek fazla şarkıcı yoktur, zaten williamson da sıradan bir country şarkıcısı değil. bu albümdeki arayış hali, sadece coğrafi bir texas-topanga ikilemi değil; daha çok kendi sesini ve duruşunu bulma meselesi. çoğu zaman prodüktör seçimi albümün kaderini belirler, burada shooter jennings faktörü kaydı fazla cilalamadan, o intimate dediğimiz çıplaklıkta tutmuş. benim gibi sürekli yeni müzik kurcalayan biri için bu albüm yılın en sağlam country işlerinden biri olmaya aday.
(bkz: outlaw country)
(bkz: waxahatchee)
spotify'da açıp baştan sona dinleyin derim, özellikle ilk üç şarkıdaki o aksan geçişleri kulağa çok doğal geliyor.