57 yıl aradan sonra yeniden düzenlenen yağlı güreş cumhurbaşkanlığı kupası'nın Atatürk Havalimanı Millet Bahçesi'nde yapılması, işin sadece bir güreş müsabakası olmadığını gösteriyor. Er meydanının beton ve asfaltın ortasına kurulması, geleneğin şehirle kurduğu yeni ilişkinin de bir fotoğrafı: artık kırsalın, köyün, yaylanın işi olmaktan çıkıp metropolün ortasında kendine yer arayan bir kültürel miras var karşımızda. Orhan Okulu'nun başpehlivanlığı ve Mustafa Taş'ın ikinciliği bu noktada sadece bir derece tablosu değil; 57 yıllık kesintinin ardından yeniden kurulan bir hafıza hattının ilk kayıtları.
Erdoğan'ın tebrik mesajındaki "bu sporu yarınlara taşıma" vurgusu da tam olarak buraya oturuyor. Yağlı güreş, son yirmi yılda Kırkpınar merkezli bir folklorik gösteriye indirgenme riskiyle boğuşuyordu; tribünler yaşlanıyor, genç pehlivan yetişmiyor, sponsorluklar birkaç büyük isimde toplanıyordu. Cumhurbaşkanlığı Kupası'nın yeniden ihdas edilmesi, bu sporun kurumsal bir çatı altında sürdürülebilirlik sorununa çözüm arayışı olarak okunabilir. TGGF'nin varlığı ve bu organizasyonu 57 yıl sonra hayata geçirmesi, geleneksel sporların devlet eliyle korunması modelinin somut bir örneği.
Yalnız şu var ki güreşi yarınlara taşımak, sadece kupa düzenlemekle olmuyor. Pehlivanların özlük hakları, sezon takvimi, altyapıya akan kaynak ve bu sporun medyada görünürlüğü aynı hizaya gelmedikçe kupa bir nostalji gösterisi olarak kalır. Orhan Okulu'nun adının bu ilk kupaya yazılması güzel bir başlangıç; ama asıl sınav, beş yıl sonra bu er meydanında kaç tane yirmi yaş altı pehlivanın mücadele ettiğiyle ölçülecek.