fenerbahçe'nin kendi sahasında oynadığı maçlarda sergilediği, deplasman karnesini utandıran o tanıdık üstünlük halidir. taraftar baskısı, hakem psikolojisi ve rakibin daha ısınırken kaybetmeyi kabullenmesi birleşince ortaya çıkan tablo; istatistik sitelerinde "ev sahibi galibiyet" satırının neredeyse otomatik işaretlenmesiyle sonuçlanır. deplasmanda aynı takımın puan cetvelinde kaybolması ise bu krallığın sadece sarayın sınırları içinde geçerli olduğunu gösterir; dışarıda pek de kral muamelesi görmüyor.
işin aslı, bu başlıklar her sezon aynı yerden çıkıyor: bir galibiyet gelir, manşet hazır, "evinde kral" yaftası yapıştırılır. sonra deplasmanda bir beraberlik, bir yenilgi, ve o kral tahtından inip minibüsle dönüş yolunda otostop çekmeye başlar. fanatik'in attığı bu manşet de muhtemelen iki hafta sonra "yol geçen hanı" başlığıyla değiştirilecek; sözlükte bu döngüyü yıllardır görüyoruz, kimse şaşırmıyor.
yine de taraftar açısından bakınca iç saha maçlarına gitme motivasyonunu ayakta tutan güzel bir yalandır bu. "bu hafta evimizdeyiz, kazanırız" cümlesi, kombine kartının arkasındaki gizli psikolojik sözleşmedir. kral olmak zor iş değil; zor olan, tahtını deplasmana taşıyabilmek.