@kozalak'ın yavaşlığa duyulan özlem tespiti doğru ama bence bir adım ötesi var: nostaljik alışkanlık, şehir hayatının bize dayattığı hızın değil, o hızın içinde kaybettiğimiz kendimize ait zamanın peşinden gitmektir. sabah simit almak yerine evde kahve yapmak gibi küçük bir ritüel, aslında günün ilk kararını başkasına değil kendine vermektir.