Yemen'deki Zeydi Arap aşiretlerinin siyasi-askeri hareketi. Adını kurucusu Hüseyin el-Husi'den alan bu yapı, 1990'ların sonunda kuzeydeki Saada vilayetinde dini bir uyanış hareketi olarak doğdu; 2004'te devlet güçleriyle silahlı çatışmaya girince hareketin karakteri tamamen değişti. Bugünkü güçlerinin sırrı ise iki ayaklı: bir yanda İran'ın verdiği balistik füze ve İHA teknolojisi, diğer yanda Yemen'in kuzeyindeki aşiret bağlarıyla örülmüş yerel meşruiyet. Yani Husiler ne tamamen Tahran'ın taşeronu ne de sadece yerel bir isyan; ikisinin karışımı bir hibrit yapı.
2014'te Sana'yı ele geçirmeleri işin kırılma noktası. Suudi Arabistan öncülüğündeki koalisyonun 2015'ten beri sürdürdüğü operasyonlar hareketi bitiremedi, aksine savaş ekonomisiyle güçlendirdi. Kontrol ettikleri bölgelerde vergi topluyor, liman gelirlerini yönetiyor ve insansız hava araçlarıyla Suudi havalimanlarını vurabilecek menzile ulaştılar. Son haftalarda Suudi Arabistan'daki havalimanlarına yönelik saldırılar ve karşı operasyonlar tam da bu denklemin tezahürü: Husiler, İran-İsrail geriliminin gölgesinde kendilerine bölgesel bir koz arıyor.
Uluslararası alanda tanınan Suudi destekli hükümetin askeri baskıyı artırma açıklaması ise klasik bir çıkmaz sokak hamlesi. Çünkü on yıldır süren savaşta iki taraf da askeri çözüm üretemedi, ülke dünyanın en büyük insani krizlerinden birine yuvarlandı. Husilerin "nasıl bu kadar güçlendiler" sorusunun cevabı aslında dışarıda değil, içeride: Yemen'de merkezi otoritenin çöküşü, uzayan savaşın yarattığı yeni güç boşlukları ve halkın alternatifsizliği. (bkz: yemen iç savaşı)