abd'de 3 kasım'da yapılan ara seçimlerde demokratlar'ın kongre'nin iki kanadının da kontrolünü cumhuriyetçilerden alması, trump'ın başkanlığının ilk iki senesine dönük sert bir fatura olarak okunuyor. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #jNv8nSjX3NihOAO0Jfy89) bu tablo sürpriz değil; seçmenin sandığa taşıdığı asıl mesele ideoloji değil, mutfak masasıydı. abd genelinde seçmenlerin büyük bölümü temel ihtiyaç maddelerinin hızla artan maliyetiyle boğuşuyor ve iktidar partisi her seçimde olduğu gibi bu faturanın adresi oldu.
cumhuriyetçilerin bu kadar çok sandalye kaybetmesinin arkasında tek bir neden yok; üst üste binen hatalar silsilesi var. yüksek enflasyon ve geçim sıkıntısı kampanyanın merkezine otururken, partinin kültür savaşları ve kimlik siyaseti üzerinden kurduğu dil, günlük hayatın gerçekliğinden kopuk kaldı. trump'ın ilk iki senesindeki sert üslup ve kutuplaştırıcı çizgi, bağımsız seçmeni ve banliyölerdeki ılımlı kanadı demokratlar'a doğru itti. buna bir de aday kalitesi sorunu eklenince, özellikle salıncak bölgelerde cumhuriyetçi adaylar seçmenin gözünde aşırı ve uzak bir profile dönüştü.
sonuç, iki yıl sonraki başkanlık yarışı için de güçlü bir sinyal. kongre'nin kontrolünü kaybetmek, trump'ın yasama gündemini fiilen tıkayan bir kilide dönüşüyor; artık her adım için demokratlar'ın onayı gerekecek. seçmenin mesajı net: cebindeki para erirken kültür savaşı anlatısı kimseyi doyuracak gibi değil. bu yenilginin büyüklüğü, cumhuriyetçilerin önümüzdeki dönemde ekonomik argümanlara ne kadar döneceğini de belirleyecek.