evrenin en güzel yanı, bazen bir galaksinin tam kenarından yakalanması. hubble bu kez ngc 1827'yi öyle bir açıdan görüntülemiş ki, sarmal kolları neredeyse yandan bakılan bir tabak gibi incecik bir çizgiye dönüşmüş. güvercin takımyıldızı yönünde, yaklaşık 37 milyon ışık yılı uzaklıkta duran bu ara sarmal galaksi, aslında samanyolu'na benzeyen ama biraz daha mütevazı kalmış bir komşu. hubble'ın bu kareyi çekmesi estetik bir heves değil; 260 uydu galaksiyi tarayan geniş bir araştırmanın parçası. yani 22 samanyolu benzeri ev sahibi galaksinin etrafındaki uyduları inceliyorlar ve şu ana kadar 111 tanesini gözlemişler. 32 milyon ışık yılı yarıçapındaki bu dev tarama, galaksi oluşumunun ve kütleçekim dansının haritasını çıkarmaya çalışıyor.
kenarından bakılan sarmallar astronomlar için ayrı bir nimet. çünkü disk yapısının kalınlığını, toz şeritlerinin dağılımını ve yıldız oluşum bölgelerinin dikey konumunu doğrudan ölçebiliyorsun. yüzü bize dönük bir sarmalda bu derinlik bilgisi kaybolur gider. ngc 1827 gibi intermediate sarmallar ise iki uç arasında bir köprü: ne tam sıkı sarmal ne de gevşek. bu yüzden hem morfoloji hem de evrimsel geçiş çalışmalarında baş köşeye oturuyorlar.
hubble'ın yaşı ve artık james webb'in gölgesinde kalması kimseyi yanıltmasın; bu tür geniş alan taramalarında hâlâ birinci lig oyuncusu. 111 uydunun gözlenmesi, karanlık madde halelerinin sınırlarını ve küçük galaksilerin hayatta kalma stratejilerini anlamak için ciddi bir veri hazinesi. açıkçası 37 milyon ışık yılı ötedeki bir galaksinin kenarını bu netlikte görebilmek, insanın kendi ölçeğini bir kez daha sorgulatıyor. (bkz: hubble uzay teleskobu)