Kuzey Irak'taki bir mağarada bulunan ve yaklaşık 75 bin yıl önce ölmüş bir Neandertal iskeleti, türün kendi içindeki şiddet pratiğine dair en eski kanıtlardan birini sunuyor. Araştırmacılar, kaburgadaki hasarın sivriltilmiş ahşap bir mızrakla göğüsten alınan bir darbeyle açıklanabileceğini söylüyor. Yani ölümün ardında bir av kazası değil, doğrudan bir çatışma ihtimali var; ki bu, taş aletlerin izini süren arkeologlar için epey tartışmalı bir eşik.
Neandertalleri hâlâ "kaba saba, sopalı mağara adamı" klişesiyle hatırlıyoruz ama buluntular başka bir hikâye anlatıyor. Aynı dönemde ölülerini gömüyor, taş aletleri ustalıkla işliyor, muhtemelen gruplar arası kaynak rekabeti yaşıyorlardı. Göğüs kafesindeki yara, şiddetin sadece hayvan avında değil, kendi türleri arasında da dolaşan bir olgu olduğunu gösteriyor. Kısacası şiddet onların dünyasında istisna değil, hayatta kalma denkleminin bir parçasıydı.
Yine de dikkatli olmak lazım: bir kaburga, tek başına tüm bir türün şiddet haritasını çizmez. Yaralanmanın mızrakla mı, düşmeyle mi, yoksa bir hayvan saldırısıyla mı oluştuğu hâlâ tartışılıyor. Ama bu buluntu, Neandertallerin sosyal hayatına dair soruları biraz daha keskinleştiriyor. Haberin ayrıntıları için: BBC Türkçe