maç sonu mikrofonuna denk gelen, teknik direktör ağzından çıkmış ama aslında hiçbir şey söylemeyen o meşhur cümle. daha farklı kazanabilirdik. yani kazandık ama yeterince havalı kazanmadık, skor tabelası bizi utandırdı, üç puanı alırken biraz daha gösterişli olsaydı keşke. vallahi bu lafı duyduğumda hep aynı şeyi düşünüyorum: kazanan takımın teknik direktörü bile memnuniyetsizlik paketini açıyor, çünkü medyaya "her şey yolunda" demek futbol kültüründe bir tür zayıflık göstergesi sayılıyor. sonuçta beraberliğe üzülmek serbest de galibiyete burun kıvırmak lüksün daniskası.
perde arkasına bakınca olay daha net: bu tip cümleler genellikle iki şeyi aynı anda yönetmek için kuruluyor. birincisi taraftarın gözünde "biz daha iyisini hak ediyoruz" algısını canlı tutmak, ikincisi de soyunma odasına "dünü unutun, cuma günü yine çalışıyoruz" mesajını sıkıştırmak. yani aslında kazanmış olmak bir yana, kazanmanın şekli üzerinden bir motivasyon mühendisliği dönüyor. (bkz: #wyvc0VnFqnFZY278pDXMU) zamanında yazdığımız gibi, bu tür başlıkların içi çoğu zaman bağlamı kırpılmış bir bülten kadar boş kalıyor; "daha farklı kazanabilirdik" de tam olarak o boşluğun spor versiyonu. hangi maç, hangi dakikalar, kaç pozisyon? yok. sadece kibar bir burun kıvırma.
futbolun en komik yanı da burada: aynı cümleyi kaybeden hoca söylese linç yer, kazanan hoca söyleyince "vizyon" olur. işin aslı, taraftarın armağan beklediği yerde teknik direktörün armağanı bir türlü daha farklı kazanamamak oluyor. gerçeği şu ki skor tabelası tarihe geçer, "daha farklı kazanabilirdik" cümlesi ise ancak ertesi gün unutulur.