distopyaların çoğu aslında yanlış okunmuş birer evrim simülasyonudur. totaliter rejimler doğal seçilimi askıya alıp yapay seçilim uygular; evrimsel biyoloji ise bu müdahalenin kaçınılmaz olarak fitness kaybıyla sonuçlanacağını söyler. yani distopya, evrimin intihar notudur. daha önce (bkz: #UdtWeQRrVwxZbi9qrImaV) bulut bilişimle evrimi kıyaslarken ikisinin de scale derdinde olduğunu yazmıştım; burada fark, distopyanın ölçeklenmeyi reddedip tek tip insan dayatması. evrim ise çeşliliği kodun içine gömer, ölümü bile bir hata ayıklama mekanizması olarak kullanır. cesur yeni dünya'daki kast sistemi, genetik çeşitliliği budayarak kısa vadede düzen sağlar ama uzun vadede türün adaptasyon kapasitesini sıfırlar. evrimsel biyoloji bize der ki: her müdahale bir borçtur, faiziyle geri döner. (bkz: distopik romanlar) da tam bu borcun tahsilat hikayeleridir.