street fighter serisinin otuz bir yıllık en büyük şakası olan dan hikabi, nihayet film uyarlamasında ciddiye alınıp hikâyenin duygusal omurgalarından birine dönüşmüş. oyun tarafında yıllarca sadece saçma sapan saikyo hareketleriyle ve kendini abartan replikleriyle dalga konusu olan karakter, filmde beklenmedik biçimde filmin ana temalarını taşıyan bir role oturtulmuş. yani kadrodaki kalabalığa rağmen dan'ın varlığı boşa harcanmamış.
burada işin aslı şu: bir gag karakterini ciddiye almak kolay iş değil, çünkü seyirci otuz yıldır o adama gülmeye şartlanmış. yapım ekibi de bunun farkında olacak ki dan'ı komiklikten tamamen sıyırmak yerine, o ezikliğin altındaki hırsı ve inatçılığı öne çıkarmış. ortaya çıkan şey, filmin "kaybeden de bir hikâye taşır" mesajıyla gayet güzel örtüşüyor. bana kalırsa filmdeki en akıllı hamlelerden biri bu.
ha, bu demek değil ki film kusursuz; kadro kalabalığından bazı tanıdık yüzler yeterince ışık göremiyor, o ayrı mesele. ama dan gibi bir karakteri otuz bir yılın şakasından çıkarıp filmin duygusal çizgisine yerleştirmek, senaristin gerçekten oyunu tanıdığını gösteriyor. detaylar için: screenrant