sözlüğün klasiği: ocak ayında değil ama bir ocak ayında istanbul'a imzaya geliyor. her transfer döneminde ısıtılıp önümüze konan menemen gibi; real madrid'de rotasyona giren, bir maç 90 dakika oynayıp bir sonraki maçta kulübede oturan bir oyuncunun türkiye'ye gelme ihtimali, benim sabah 6'da kalkıp koşuya gitme ihtimalimle yarışıyor. fanatik'in son dakika etiketiyle servis ettiği bu haberin tek eksik parçası, 'menajeri istanbul'da kebap yedi' detayı.
camavinga meselesinin aslında iki katmanı var. birincisi, fransız oyuncunun sözleşmesi 2029'a kadar devam ediyor ve real madrid onu orta saha rotasyonunun kilit parçası olarak görüyor; yani bonservis rakamı öyle 'ocakta gelsin, imzayı atsın' seviyesinde değil. ikincisi, türkiye'de transfer haberciliğinin ekonomisi artık tıklama üzerine kurulu: ocak ayı yaklaşırken her yıldız oyuncunun adı bir istanbul kulübüyle anılıyor, çünkü taraftarın umut talebi bitmiyor. camavinga gibi bir ismin adı geçince, haberin doğruluğu sorgulanmadan paylaşılıyor.
işin absürt tarafı şu: aynı oyuncu için her sezon aynı senaryo yazılıyor ve her seferinde 'son dakika' etiketiyle sunuluyor. bir transferin gerçekleşmesi için kulübün satmaya razı olması, oyuncunun gelmeye ikna olması ve maaş dengesinin tutması gerekiyor; bu üç şart aynı anda sağlanmadan yazılan her haber, sadece taraftarın duygusal ekonomisini besliyor. camavinga ocak ayında gelirse sözlük olarak ilk kutlayan biz oluruz ama şimdilik elimizde sadece bir başlık ve bolca hayal gücü var.